Categoriearchief: Blog

Je bent een maker

Ik ben benieuwd of je je hierin herkent: Je hebt een leuke baan. Gezellig met je collega’s. Je hebt ervoor gestudeerd en toen je begon vond je het echt te gek.

Maar nu, na wat jaren werk, vraag je je af waarvoor je het allemaal doet. Je zit het meest van je werkdag achter een computer en je maakt iets virtueels. Het is niet tastbaar. Of je doet iets waar je nu steeds minder het nut van in ziet.

En als je eenmaal thuis bent, zit je vaak lang achter de tv of ben je weer met je computer bezig.

Herkenbaar?

Ik krijg steeds vaker mensen in mijn werkplaats die een verhaal vertellen zoals ik hierboven schreef. Het is voor het grootste deel ook mijn verhaal. En dat is niet toevallig.

Ik ben begonnen met houtbewerken een ruime 7 jaar geleden. Het begon als hobby. Maar het had me zo goed te pakken, dat ik nergens anders meer aan kon denken. Ik maakte lepels, met mesjes en een bijl. Simpel. Rustgevend. Ik maakte met veel plezier lepel na lepel.

Perenlepel uit eikenhout
Perenlepel uit eikenhout.

Wij zijn al sinds de oertijd houtbewerkers.

Het was een kwestie van leven of dood in die tijd. We werden er handig in. Hout was superbelangrijk. We leerden de sterkte ervan te gebruiken als we het hout gebruikten, en zijn zwakte te gebruiken als we het bewerkten. We maakten ons eigen gereedschap, ons eigen schuilplek (later huis), ons wapentuig en er zijn ook voorbeelden bekend van sierlijk bewerkt hout. Ritueel.

En dat is precies wat houtbewerken betekent voor mij.

Iets maken.

Iets wat eerst nog niet bestond.

Ik heb invloed op de vorm.

Ik voel het hout reageren op mijn gereedschap.

Ik ben even helemaal in mijn eigen zone.

ZO GAAF!

Het is heerlijk om na een dag virtuele dingen maken, iets echts te maken. Iets tastbaars. In je eigen tijd. Op je eigen tempo. Naar je eigen smaak.

Maken is het antwoord.

We waren het al in de oertijd. En tot vrij kort geleden maakten we dingen voor ons bestaan. Nu in deze tijd van technologie (ik voel de polygoon-journaal stem opkomen…) zitten we dagen achter een scherm. Op zich niet fout, maar de balans is een beetje zoek.

Maak iets. En het maakt niet uit wat. Een tekening. Muziek. Een houtsnijwerk. Maak een taart (als je het met me deelt) of maak je tuin mooi. Dat geeft zo veel voldoening!

Ok. Ik wil wat maken. Ik vind hout heel mooi. Het is een natuurproduct. Het ziet er mooi uit, het voelt lekker.

Eikeltol in wording

Houtdraaien is gaaf!

Ik was meteen verkocht. Zo gaaf. En toen ik eenmaal een gammel draaibankje in mijn schuurtje had gezet, begon de lol.

Want houtdraaien is een heel bijzondere manier van houtbewerken. Bij andere manieren van houtbewerken beweeg je het gereedschap over het hout dat stil ligt. Bij houtdraaien draait het hout, en hou je je gereedschap relatief stil.

Houtdraaien kost geen kracht. Als je het goed doet, en je scherp gereedschap hebt, kost houtdraaien niet meer kracht dan bijvoorbeeld kaas schaven of brood snijden met een scherp mes. De draaibank zorgt voor de kracht. En jouw vaardigheid zorgt voor de vorm. Zo simpel als wat.

Eiken kommetje met houtkrullen

En er is nog een bonus:

Houtdraaien vergt een beetje aandacht. Je moet wel opletten. Anders gaat het niet zoals je wil. En dat is precies zo leuk aan houtdraaien. Je gaat er helemaal in op. Je bent één met je werk. Je hebt geen tijd om te gaan zitten piekeren.

Je bent heerlijk ontspannen bezig, en je hebt er later ook nog wat aan.

Want met houtdraaien kan je een heel servies maken. Borden, schalen en eetkommen. Sfeervolle kandelaars. Leuke tolletjes om mee te spelen. Je kan kunst maken. Toverstaffen. Cadeautjes voor vrienden of familie. De mogelijkheden zijn echt giga.

handgemaakt servies van hout

Omdat het verhaal wat ik bovenaan deze blog schreef gewoon mijn verhaal is, weet ik hoe belangrijk het is om te gaan maken.

Maar hoe moet je nou beginnen met houtdraaien?

Ik kan je het houtdraaien leren tijdens een leuke cursus van 1 dag of 2 dagen. Daarmee krijg je alle informatie die je nodig hebt om zelf aan de slag te gaan. Je kan deze dag ook gebruiken om erachter te komen of je houtdraaien leuk vindt.

Dus: heb je zin om houtdraaien een keer te proberen? Kijk dan eens op mijn pagina over workshops voor meer informatie.

Workshops


Beginnen met houtdraaien

Ik wil hier even een inzicht met je delen die ik erg waardevol vind. Ik hoop dat je er wat aan hebt.

Het gaat over hoe je het beste kan beginnen met houtdraaien.

Vaak wordt er tijdens een dagworkshop – meestal zo tijdens de lunch – gevraagd wat zo’n draaibank eigenlijk kost. En dat is heel begrijpelijk. Je hebt dan een paar uur gedraaid, en je hebt je draai gevonden zeg maar 🙂 en je begint eraan te denken dat je thuis ook wil kunnen houtdraaien.

Maar ik zou willen aanraden om niet als eerste naar een draaibank te kijken als je gaat beginnen.

Begin met een goede set gutsen en beitels!

En dan pas verder kijken.

Dat klinkt misschien gek, maar het is heel logisch. Want al geef je me een supermooie, sjieke draaibank van een paarduizend euro, maar met bot gereedschap, dan kan ik er nog niks mee maken.

Andersom wel. Met scherp, goed gereedschap kan ik alles maken, al is het met een roestig, rammelig, rokend stuk oud ijzer van marktplaats.

Dus, heb je je budget helder om je houtdraaipassie te gaan leven, verdeel dan de prioriteiten als volgt:

  1. Goede set gutsen en beitels
  2. Manier op dat gereedschap vlijmscherp te maken en te houden
  3. Een draaibank

Maar wat heb ik dan nodig?

Ik kan je deze set van Sorby aanraden. Daar zit alles in om een heel goede start te maken met houtdraaien.

Deze set van Robert Sorby uit Engeland heeft alles voor een goed begin. Foto: Baptist.nl

Wat zit er allemaal in? Van links naar rechts:

Schaaldraaiguts: hiermee maak je eetkommen, borden, schalen. Het langere handvat helpt je om de guts stabiel te houden als je bij het uithollen verder over de leunspaan reikt.
Vormguts: om bij het spindeldraaien vormen te maken, zoals holletjes, bolletjes, V-groeven en nog veel meer.
Afsteekbeitel: hiermee maak je hoekige gleuven in het hout, je kan er ook je werkstuk mee inkorten door een stuk hout “af te steken”.
Schuine beitel: deze is perfect om een gladde spindel nog gladder te maken. Je kan er ook allerlei detailwerk mee doen, zoals lijntjes tekken, V-groeven maken.
Rondneuzige schraper: met deze maak je heel makkelijk eierdopjes. Je kan er ook de binnenkant van schalen mee af werken. Je zou kunnen overwegen deze schraper om te slijpen naar een rechthoekige schraper. Met een rechthoekige schraper maak je hoekige hollingen, zoals bij potjes, maar ook uitsparingen voor de klauwplaat bij borden en kommen uit droog hout.
Afruwguts: Deze flinke jongen is uitstekend én uitsluitend geschikt voor het rond maken van balkjes hout. Dan loopt de nerf in de lengterichting, in lijn met de centerlijn. Oftewel: hij schilt langshout als de beste, maar kan absoluut niet tegen kopshout zoals bij schaaldraaien.

Deze set is te koop bij Baptist in Arnhem.

Het allerbelangrijkste is dat deze set is gemaakt van super hoogwaardig HSS staal. En dat elk gereedschap handmatig op hardheid wordt getest! Dus de hardheid loopt over het hele staal.

In combinatie met een goede manier om te slijpen doe je jaren en jaren met deze set.

Hoe hou ik dat allemaal scherp?

Ik raad je zonder twijfel de Tormek aan. Dit apparaat heeft een langzaamdraaiend stenen wiel in water, en een polijst-/wetwiel. Met behulp van een paar hulpstukken maak je je gereedschap in seconden weer scherp. Heerlijk eenvoudig en echt mega scherp.

Ik ben ook heel erg tevreden over het Pro Edge systeem van Robert Sorby. Het grote voordeel vind ik dat je altijd een vlak snijvlak krijgt (ipv hol). En door simpelweg een grovere schuurband te gebruiken, kan je makkelijk je gereedschap een andere vorm geven als dat nodig is. Met de Tormek duurt dat een stuk langer. Ik ben ook erg te spreken over het zware ontwerp van de machine, en het gemak in gebruik.

Voor zowel de Tormek als de Pro-Edge geldt: het gemak zit hem in de hulpstukken. Daarmee slijp je steeds exact dezelfde hoek aan je gereedschap. En slijp je dus nooit overbodig materiaal weg. Ik heb een guts waarmee ik elke tol van Peter Peer’s 365 tollenchallenge heb gedraaid. (Ik maakte elke dag minimaal 1 tol, 1 jaar lang) Die guts is maar 1 centimeter korter dan een nieuwe uit de winkel. En dan heb ik hem bijna elke dag geslepen! Fantastisch is dat.

Er zijn goedkopere versies op de markt van de Tormek. Ik kan je helaas nog niet zeggen hoe de kwaliteit is van die machines. Het allerbelangrijkste is dat ze je gereedschap superscherp moeten kunnen maken. Ik test binnenkort zo’n machine uitvoerig, dus dat laat ik je nog weten.

Tip: wil je altijd op de hoogte blijven van nieuwe blogs, meld je dan aan voor mijn nieuwsbrief!

En mag ik dan een draaibank uitzoeken?

Ja. Hehe. Eindelijk. 🙂

Daar is natuurlijk ook een hoop om te doen. Ik raad je een model als de Record Power DML320 of de Record Power Coronet Herald aan. Weet je zeker dat je schalen wil maken, kijk dan eens naar de Teknatool Nova 1624 of de Teknatool Nova DVR (met elektronisch variabel regelaar toerental). Maar een paar suggesties uit een groot aanbod.

Tweedehands? Dat kan. Let op dat je geen garantie hebt. Uit eigen ervaring en dat van een paar cursisten van mij, kan het wel eens minder lang mee gaan dan je zou willen. Maar je kan ook mazzel hebben. En dat hoor ik ook heel vaak. Het komt uiteindelijk altijd uit op: wat is je budget?…

Disclaimer

Ik hoop natuurlijk dat je wat hebt aan de informatie die ik hier voor je opschrijf. Toch wil ik je erop wijzen dat ik niet aansprakelijk ben voor keuzes die voortvloeien uit mijn berichten. Als je begint met houtdraaien, kan ik je een houtdraaicursus van harte aanbevelen. Ik bied ze in twee varianten: introductieworkshop houtdraaien (met de focus op spindeldraaien) en de dagworkshop houtdraaien: schaaldraai-editie (die gaat over schaaldraaien). Kijk hier voor meer informatie (of klik op onderstaande knop).

Workshops

Welke houtsoorten zijn goed om te draaien?

Deze vraag krijg ik zó vaak, dat ik er graag iets over vertel.

Kijk, houtdraaien is een heel mooie manier van houtbewerken. Het hout is in beweging, en het gereedschap hou je er op een tactische manier tegenaan. En zo krijg je precies de vorm die je wil. Met een perfect glad, glanzend oppervlak.

Ik krijg zeker 1 x per maand een mailtje van een enthousiast beginnend houtdraaier (of -ster). Met een foto erbij van het laatste werkstuk. Ik herken mijn eerste stappen in het houtdraaien meteen terug. Het hout ziet er ruw uit, vezels steken uit het werkstuk omhoog. En 9 van de 10 keer is het vurenhout op de draaibank.

Vurenhout is een andere naam voor hout van de fijnspar. Het is zacht, makkelijk te zagen, makkelijk te schuren en te lakken. En het is overal voor relatief weinig geld te koop. Elke bouwmarkt heeft wel een flink assortiment palen, balken en planken van deze houtsoort.

Helaas is dit een houtsoort die lastig te bewerken is op de draaibank. Wil je een glad resultaat, dan is superscherp gereedschap een must. En de juiste techniek. Alleen dan is het mogelijk om van vurenhout iets te draaien zonder dat je veel moet schuren.

Maar welke houtsoorten zijn dan wél goed te draaien?

Gelukkig is er een groot aantal houtsoorten dat veel beter geschikt is voor het houtdraaien. Enkele voorbeelden hiervan zijn:

  • Essen
  • Eiken
  • Beuken
  • Berken
  • Esdoorn
  • Robinia (ook Acacia genoemd)
  • Kersen
  • Pruimen
  • Notenhout
  • Appel
  • Peer
  • Taxus (wat eigenlijk een naaldsoort is, maar een heel dichte nerf heeft)
  • Sierbomen zoals Japanse kers, Prunus (eigenlijk een variant van pruim), Hulst, Valse Christusdoorn (Gleditsia), Goudenregen….
  • Struiken zoals Haagbeuk, Meidoorn, Sleedoorn (is ook een pruim), Rhododendron, Sering ….

De lijst hierboven is een ongetwijfeld incomplete lijst van Nederlandse houtsoorten. Alles is te vinden in je eigen stad of dorp, met een beetje mazzel en lef. Ik hou ervan om mijn hout zo dicht mogelijk bij huis te vinden. Ik weet waar de boom stond. En waarom hij om moest.

Er zijn nog veel meer houtsoorten prima geschikt voor het houtdraaien. Ook exotische soorten geven mooie resultaten. Ik gebruik ze echter steeds minder vaak. En dan alleen voor kleine dingetjes. Detailtje, sierdopje, dat soort dingen. Ik heb een blog geschreven waarom ik deze soorten liever vermijd.

Ik denk dat de regel: ‘hoe harder hoe beter’ opgaat voor houtsoorten om te draaien. Vurenhout is tricky, balsahout heel moeilijk. Eiken, essen, beuken zijn echte aanraders om mee te beginnen.

Maar waar haal ik dat hout dan vandaan?

Er zijn twee mogelijkheden: kopen of krijgen. Krijgen vind ik altijd het leukste. Dat is logisch. Meestal is het hout dan nog nat.

Grotere hoeveelheden koop ik vaak. Ook als ik specifieke houtsoorten zoek, of bepaalde maten. En droog hout moet je vaak kopen. Er zijn verschillende houthandels waar ik mijn hout koop. Ik woon in het oosten van Noord-Brabant, en ik haal mijn hout in een rechte lijn omhoog lijkt het wel.

1e stop: Masave fijnhouthandel in Zwolle. De eigenaar heeft een houtdraai-achtergrond dus je hebt veel keus aan vierkante balkjes. Ook zaagt hij voor mij mijn curushout (beuken) op maat.

2e stop: Eeserhout in Steenwijk, op de grens van Overijssel en Friesland. Deze houthandel is goed voor allerlei maatwerk en grotere stukken. Maar het liefst met een zo gaaf mogelijke tekening. De eigenaar houdt niet van saai hout. Hout om van te smullen. Voorbeeldje: Frans knotessen. Heel grillig van nerf, het gaat alle kanten op.

3e stop: Arnhemse Fijnhouthandel. Deze ligt voor mij dichter bij. Ik kocht daar plankjes padoek, Amerikaans notenhout, jatoba, ebben, purperhart. Omdat ze echt mooie plankjes hebben, ik bedoel glad geschaafd en haaks gezaagd, liggen de prijzen hoger. En omdat ik een lintzaag heb, koop ik dus liever bij de bovenste twee houthandelaren.

Tip voor gratis droog hout!

Verpakkingshout. En dan bedoel ik niet een mandarijnkratje, of een camembertdoosje of een pallet mee. Nee, soms krijg ik hout van mijn lokale bouwmarkt. Ze krijgen dat hout meestal als balken van 4 cm dik, 10 cm breed en 120 cm lang als verpakkingsmateriaal voor houten platen. Ik heb berkenhout gezien, maar ook eik en essen. Steeds met wat afwijking, zoals een paar dikke knoesten, een scheurtje, de kern van het hout er nog in, maar altijd mogelijk om er een paar bruikbare stukken uit te halen. Vraag er eens naar als je weer eens in je bouwmarkt bent.

Heb je nog vragen over dit artikel? Stuur me een mailtje: info@peterpeer.nl . Of wil je je houtdraai-skills verbeteren? Kijk dan op mijn pagina over workshops.

Wil je nieuwe artikelen voortaan als eerste in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan in een paar klikken in voor mijn nieuwsbrief.


Nog toe te voegen aan dit artikel: links, foto’s van houtsoorten uit eigen voorraad, foto van werkstukken van vurenhout.

Artikel uit te breiden met: voorbeelden van werkstukken per houtsoort. Technieken om hout beter te snijden en een gladder resultaat te krijgen.

Waarom maak ik houten schalen?

5 jaar geleden gold dit voor mij: We zijn gewend om te eten van servies. Gebakken kleiproducten, snel en goedkoop gemaakt. Doorgaans serveren we uit een pan op tafel, de deksel er snel weer op zodat het eten warm blijft. Salades serveren we uit een plastic of stenen kom. En als deze van hout is, komt hij waarschijnlijk van de Xenos, Blokker of Ikea. Gemaakt per 1000 tegelijk, van kleine stukjes hout die met lijm aan elkaar verbonden zijn.

Nu is het anders: we eten van houten borden, er is minder gekletter van bestek. De pannen mogen nog steeds op tafel. Maar de salade wordt geserveerd in een zelfgemaakte houten schaal. Van eikenhout uit de buurt. Een houten zoutpotje, met grof zeezout erin staat ook op tafel.

Deze saladeschaal uit esdoornhout heeft twee sierringen en een bijzondere tekening in het hout

Hoe mooi is het om een unieke schaal te gebruiken? Met zorg gemaakt uit één stuk hout? Met vakmanschap, aandacht en liefde? Gemaakt van bomen die om een andere reden gekapt zijn dan om korte termijn winstbejag? Niet bijdragend aan ontbossing en transport over lange afstanden?

Natuurlijk zijn deze redenen  belangrijk. Maar er is nog een reden dat ik deze prachtige dingen maak: Ik vind het leuk! Het leukste dat er is! Eén stuk hout: ruw en grof. Een stam of tak omvormen  tot iets bruikbaars. Iets blijvends. Iets praktisch. Iets om te koesteren voor vele jaren. Het ruwe oppervlak steeds iets gladder maken, soms zelfs totdat het glimt. Ja. Dat is wat ik super graag doe!

kastanjehouten schaal

Ik kan niet wachten tot ik weer naar de werkplaats kan gaan. Een stuk hout vast te maken aan mijn draaibank en er iets moois van proberen te maken. Ja, proberen, want soms lukt het niet. Dan klopt de vorm niet, zit er een verrassing in het hout in de vorm van een scheurtje of een loszittende knoest… Af en toe voegt dat juist iets toe aan bijvoorbeeld een schaal. Soms is het nog te redden door de diameter wat kleiner te maken. Soms is het hout niet geschikt, en leg ik het aan de kant.

meidoorn kommetje foutje

Oeps. Die laatste snede om de wand van dit meidoornen kommetje nog iets dunner te maken pakte verkeerd uit.

Maar het is nooit erg. Er is hout genoeg. Ik heb in ieder geval een leuke tijd gehad in de werkplaats. Houtkrullen gemaakt. Mijn technieken weer iets bijgeschaafd. Iets geleerd…

En als iets echt af moet? Als ik een bestelling heb waar iemand op wacht? Dan kan het soms frustrerend zijn. Ik hou altijd rekening met “ongelukjes” als ik hout uitkies en koop. Dat er altijd iets geks kan gebeuren. Hout blijft een natuurproduct. En de natuur heeft soms grillen. Maar juist dat zorgt voor verrassingen. Bijvoorbeeld deze schaal uit notenhout:

notenhouten schaal

Supermooi. Donkere kern, iets lichter spinthout, een gat, ribbels met een tijgeroog-achtig effect. Al die prachtige kenmerken in deze schaal waren verborgen in de stam die ik destijds kocht.

Deze schaal is een genot om naar te kijken. Heerlijk glad om met je hand over te strijken. Een salade zal er zo mooi uitzien op je tafel! Het maakt iets speciaals van elke maaltijd. Of het nou een doordeweekse hap is of een uitgebreid diner. Je maakt er indruk mee als je visite hebt.

Dat maakt het zo leuk. De verandering van ruw naar rond en glad. Als een rups die in een vlinder verandert. Met het verschil dat het hout zelf niet verandert. Het is mijn passie om het mooiste van het hout naar voren te brengen. En het resultaat aan te bieden aan die persoon die iets unieks wil bezitten. Iets tijdloos. Iets simpelweg praktisch en ook prachtig. Ik vind dat elk huis, elke tafel zo iets moois verdient!

grote notenhouten schaal

In een documentaire over keramiek (Ceramics: A Fragile History) kwam een mooie quote naar voren, die met me resoneert, bij me blijft hangen:

“For me, the making of beautiful pots is the deep human desire to make the most ordinary things in your life truly beautiful.”

En zo zie ik het ook.

Wil jij ook een mooie saladeschaal hebben of cadeau geven?

Bezoek de webshop

 

Waarom eetkommen?

Waarom maak je eetkommen?


Ik vind eetkommen super leuk om te maken. Dat is de eerste en heel belangrijke reden. En ik vind het zo leuk dat ik elke dag een eetkom kan gebruiken die ik zelf heb gemaakt. Dat geeft een voldaan gevoel. Ik vind het ook zo leuk om te zien hoe mijn gezin de eetkommen koesteren.


Servies van hout


Het is inmiddels vanzelfsprekend geworden dat we eten van houten borden en eten uit eetkommen. Mijn dochter heeft er laatst eentje voor haarzelf gekregen van mij. Mijn zoontje moet nog even wachten totdat hij zelf jarig is. Misschien wel een leuke traditie: tegen de tijd dat ze 18 zijn, hebben ze een aardig servies bij elkaar gekregen :-).


De cirkel weer rond…


Daarnaast voed ik mijn gezin met het werk dat ik doe. Ik voed ze dus met eetkommen, dat is machtig mooi. Het is een kleine kringloop zo. Ik verkoop een eetkom. Daarmee koop ik eten. Waarmee ik eetkommen vul. En met de energie die ik dan weer binnen krijg, kan ik weer nieuwe eetkommen maken. Simpel. Eenvoud.


Natuurlijk


De eetkommen die ik maak zijn allemaal net anders. Dat ligt in de natuur van het hout. De nerf loopt niet altijd precies hetzelfde. Maar het kan ook gebeuren dat er een knoestje in het hout zit dat ik niet kan laten zitten. Of juist wel.


De vorm


En heel belangrijk: ik stop pas met vorm geven als ik helemaal tevreden ben met de vorm. En dat is afhankelijk van veel factoren: hout, snelheid van de draaibank, scherpte van het gereedschap en mij.


Aandacht


Juist. Het ligt aan mij. Als je een eetkom ziet, zie je een stukje van mij. Er is een stukje van mijn aandacht – mijn leven dus – in de eetkom gegaan. Het is deel geworden van mijn ervaring, van mijn herinnering. Een mooie herinnering. 


Dankbaar


En waar ik helemaal blij van word, is een mailtje ontvangen van een klant dat ze de eetkom in gebruik hebben. Met heerlijk, gezond en voedzaam eten in de kom. Ik ben dankbaar dat ze zo dankbaar zijn!

Nieuwsgierig?

Bekijk hieronder welke eetkommen en schalen ik nu op voorraad heb in mijn webshop. Wil je er meer, of zoek je net wat anders, stuur me dan even een mailtje! info@peterpeer.nl

Serieus? Heb jij dit gemaakt?

Waarom het zo belangrijk is om met je handen iets te maken.  

Ik weet dat veel mensen hier tegenaan lopen: Je hebt een leuke baan. Gezellige collega’s. Niet fysiek zwaar belast want je werkt het meeste van de dag achter de computer. Je werkt aan een virtueel product. En toch knaagt er iets als je ’s avonds thuis op de bank zit. Filmpjes op Facebook en Youtube van mensen die iets maken vind je te gek. Maar het lijkt zo’n ver-van-je-bed show. 

Begin gewoon!


Totdat blijkt dat het niet zo heel lastig is om te beginnen. Er is super veel informatie te vinden. Misschien heeft je vader of oom nog een werkplaats vol gereedschap dat je zo mag lenen. Er is maar één advies: begin! Het maakt niet uit als hetgeen wat je maakt niet meteen in een winkel of museum zou passen.


In je eigen tijd


Het gaat om het proces. Het bedenken wat je wil maken. Het uitzoeken van de materialen. Het slijpen van je gereedschap. Het werken met het materiaal. Je leert de mooie eigenschappen maar ook de grillen van je materiaal kennen. Dat lukt niet zo goed vanuit een boekje. Dat moet je zelf ervaren. En dan de tijd die lijkt te vliegen als je bezig bent om iets te maken.

Op je eigen tempo. In je eigen tijd.

Even de ruimte voor jezelf. Rust en stilte, of juist met je eigen muziek.

En als iets af is – of je besluit dat het af is – dan heb je iets tastbaars. Er zitten herinneringen in van elke bewerking die je meegaf aan het werkstuk. Die herinnering zit niet alleen in je werkstuk, maar ook in je hoofd. En in je spieren. Muscle memory. 


Leer van foutjes


En het hoort er ook bij als iets niet zo goed lukt. Ik werk met hout. Daar kies ik heel bewust voor. Juist de onvoorspelbaarheid geeft grote schoonheid aan hetgeen dat ik maak. Het kan er ook voor zorgen dat iets niet lukt. Het is belangrijk je dan te realiseren dat er toch iets moois is gebeurd. Je leert het meest van fouten. Het zorgt ervoor dat je scherp blijft, en dat je uitgedaagd wordt het nog een keer te proberen. Meestal met prima resultaat.

Wil je ook iets doen met je handen? Schrijf je snel in voor een individuele workshop, of kom gezellig met een ander!

Workshops

Exotisch hout. Mooi! Maar hoe zit dat dan met de tropische bossen?

Wauw, wat gaaf om 3 toverstaffen op te sturen naar een zeer enthousiaste klant! Per uilenpost natuurlijk!
Ze vroeg toverstaffen in drie verschillende houtsoorten: van boven naar onder: Wilg, Els en Purperhart.
Ik kreeg van deze klant een vraag over de toverstaf van purperhart: De klant vroeg zich af of het hout wel op verantwoorde wijze is gekapt, en of het niet ten koste is gegaan van een stukje oerwoud.

Waar komt dat paarse hout vandaan?

Mijn antwoord was simpel: ik weet het niet. Kijk, van de bovenste twee toverstaffen weet ik precies waar het hout vandaan komt. Het wilgenhout komt van een grote knotwilg in Overasselt (vlakbij mij in Grave), waar een dikke tak was losgekomen tijdens een storm eind februari. Het elzenhout komt van een struweel op een volkstuincomplex in Houten waar mijn vader een volkstuin heeft. Het hout was anders versnipperd geweest, en ik ben erg blij dat ik er nog iets moois van heb mogen maken. Maar het purperhart heb ik niet zelf gezaagd in een tropisch regenwoud in Zuid-Amerika.
Ik heb het hout gekocht bij de Arnhemse Fijnhouthandel. Die importeren de prachtigste houtsoorten van over de hele wereld. Ik ben me ervan bewust dat veel van het hout niet gecertificeerd is. De eigenaar van die houthandel beweert in een blog dat het lastig is om te controleren of een FSC keurmerk terecht is afgegeven als het land waar het hout vandaan komt bol staat van corruptie en drugshandel. En het zou ook zomaar kunnen zijn dat het hout wel op verantwoorde wijze wordt geoogst, en mijn plankjes niet leiden tot ontbossing. FSC hout uit Europa zou volgens hem wel te vertrouwen zijn. Dit hout koop ik meestal niet daar, want ik kan in zulke gevallen vaak zelf aan vers (dus nog nat) hout komen. Daar heb ik laatst nog een blog over geschreven.

En het hout is zo mooi!

Vanwege mijn onzekerheid over de afkomst van het hout maak ik geen schalen meer van exotisch hout. Er gaat dan veel hout verloren door het uithollen. Voor de toverstaffen gebruik ik het hout wel. Ik koop plankjes die al de juiste dikte en lengte hebben en op die manier verspil ik erg weinig. Ter illustratie: voor twee schalen van ongeveer 30 cm komt er een vuilniszak vol aan (overigens composteerbare) houtkrullen vrij. Bij een toverstaf is dat ongeveer een koffiemok vol. En uit één plank kan ik meerdere toverstaffen draaien. Het tropische hout heeft wel een paar voordelen: ze hebben uitgesproken kleuren, het hout is erg hard en sterk en kan heel mooi afgewerkt worden.

Prachtig Nederlands Lokaal Hout!

Mijn absolute voorkeur is om zelf het hout op te halen op de plek waar de boom is omgezaagd. Vaak zijn dat particulieren, maar ik werk ook met hout dat bij boomverzorgers vandaan komt. Op deze manier weet ik precies waar het hout vandaan komt, waarom de boom omgezaagd (of gesnoeid) is. En ik heb volledige controle hoe ik het hout verder voorbereid tot ik het kan bewerken. Zie mijn blog over dit onderwerp voor meer informatie.
En we hebben zulk mooi hout hier groeien! Denk aan de eerder genoemde wilg en els, maar ik heb ook beuken, noten, eik, essen, meidoorn en verschillende fruithoutsoorten.  Dus wil je een toverstaf die helemaal 100% zeker weten uit lokaal verkregen bronnen komt, kies dan voor een toverstaf die is gemaakt van een houtsoort die bekend in de oren klinkt. Weet je niet zeker: mail me en ik vertel je exact waar het hout vandaan komt.
Toverstaffen van Peter Peer
Toverstaffen in verschillende houtsoorten. Van links naar rechts: Beuk (2x), padoek (rood)*, wilg (wit), essen (bruin met strepen), zwart notenhout, bruin notenhout, padoek*, purperhart (paars)*, els (licht), noten (bruin), els, taxus (licht met donker) en padoek*. De houtsoorten met een * heb ik bij een houthandel gekocht.
Wil je zien welke toverstaffen er op dit moment in de webshop staan? Klik dan op de knop!
Ik werk de toverstaffen altijd af met pure bijenwas. Dus geen chemische lakken bijvoorbeeld. De kleur is van het hout zelf en dus puur natuurlijk.

Duurzaamheid en nieuwe aanplant!

Trouwens, betreffende duurzaamheid: ik help een vriend met het onderhoud en aanplanten van vele heggen hier in de omgeving. Op die manier compenseer ik voor het hout dat ik gebruik. Vorig jaar heeft hij meer dan een kilometer heg aangeplant! Heggen zijn zeer belangrijke bomenrijen voor veel dieren. Muisjes en konijnen vinden er beschutting, vogels maken er nesten en eten de bessen, en roofvogels hebben op hun beurt weer lol van de muizen en jongen konijnen. En het staat zo veel mooier dan een hek van paaltjes met prikkeldraad (waar roofvogels in vastvliegen).  En voor ons mensen is een heg ook mooi. Het vormt een landschap met mooie doorkijkjes, het herstelt oude heggen die er sinds de ijzertijd al aanwezig waren en je kan er heerlijk in de schaduw zitten picknicken in de zomer. Ik zeg: heg!
Heg aanplanten met Pien
 Het planten van een meidoornhaag samen met mijn dochter Pien (maart 2017).

Hout: droog of nat?

Ik gebruik het liefste nat hout (ook wel vers hout genoemd) voor mijn schalen. Vers gekapt of gesnoeid. Dan zit het water nog in de cellen, in de zomer wat meer dan in de winter. Ik wil je graag uitleggen wat voor mij de redenen zijn voor deze keuze.

Waarom kies ik voor vers hout?

Hieronder 5 voordelen om voor vers of nat hout te kiezen. De volgorde is niet per se de volgorde van belangrijkheid.

Vers hout snijdt gemakkelijker. Mijn gutsen en beitels worden zo minder snel bot. Ook komen er prachtig lange houtkrullen vrij, wat op de een of andere manier voor voldoening zorgt.

handje houtkrullen
Fijne houtkrullen van de laatste verfijnende sneden.

Vers hout is goedkoper. Het is best lastig om een niet-gescheurd blok hout te vinden van 30 centimeter in het vierkant en 12-15 centimeter hoog. En als je het vindt, is het vaak vrij kostbaar. Een pas gezaagde stam is een stuk goedkoper. Ik koop het van hoveniers en boomverzorgers, en ook bij particulieren heb ik vaak geluk.

Vers hout is flexibel. Niet dat ik er iets van wil gaan buigen of zo. Ik kan zelf bepalen waar ik met de kettingzaag een stuk uit de stam zaag om een schaal van te draaien. Zo kan ik invloed hebben op bijzondere tekening in het hout, of scheuren en rotte plekken vermijden.

essenhout zagen
Ik zaag de stam zelf met de kettingzaag op maat.

Vers hout vervormt. Als ik van nat hout een schaal draai, dan gaat deze nog vervormen als ze droogt. Dat geeft een glooiende rand aan de schaal en dat vind ik mooi. Het is organisch.

Meidoornhouten schaal
Schaal uit meidoorn. Door droging een golvende rand gekregen. De scheur was al in het hout aanwezig.

 

Vers hout is overal (en vooral in de buurt). Ik kan – als ik een  beetje rondvraag – aan veel vers hout komen bij mij in de buurt. De mooiste soorten zitten hiertussen. Eik, kers, beuk, wilg, taxus, pruim, esdoorn, els, essen, iep… Als ik een kettingzaag hoor, ga ik erop af om te kijken wat er gezaagd wordt. Ik vind het belangrijk om te weten waar het hout vandaan komt, en in de meeste gevallen weet ik dat precies.

Maak je dan alleen kromme schalen?

Ik ben met vers hout niet beperkt tot schalen met een glooiende rand. Sommige houtsoorten vervormen maar een beetje (esdoorn en essen), en ik heb nog een truukje achter de hand. Ik kan een schaal draaien van nat hout en deze enkele centimeters dik houden. Veel dikker dan ik esthetisch verantwoord vind, maar de schaal is hiermee nog niet klaar! Ik laat deze dikke, zware schaal drogen, tot deze niet meer in gewicht afneemt. Daarna is de dikke schaal een beetje ovaal geworden. Deze schaal kan ik dan voor een tweede keer draaien. Dan wordt hij dun, en met een rechte rand en ik kan het meteen afwerken.

Koop je wel eens droog hout?

Jazeker. Ik heb een paar leuke adressen voor fantastisch droog hout. Heel mooi essenhout voor de houten borden.  En al die exotische heerlijkheden (bijvoorbeeld padoek, purperhart, jatoba en zebrano) koop ik ook gedroogd. In planken die niet veel dikker zijn dan de dikte die ik nodig heb. Dan verlies ik – en de oerwouden – er niet teveel op. Binnenkort schrijf ik nog een artikel over deze houtsoorten.

Toverstaf Purperhart
Toverstaf uit purperhart.

En maak je alleen schalen van vers hout?

Nee. Er zijn zo veel mogelijkheden. Ik maak bijvoorbeeld ook toverstaffen. Daarvoor heb ik aan een stuk van een rechte tak genoeg. 40 centimeter lang, 7-15 centimeter in diameter. Ik splijt de stam/tak in vier kwarten. Deze kwarten draai ik vervolgens op de draaibank tot cilinders. Deze leg ik dan te drogen. Ik heb een keer succesvol wat van deze cilinders (elzen- en wilgenhout) op de verwarming te drogen gelegd, als experiment. En dat werkte. Ze waren in twee dagen helemaal droog.

toverstaf wilg
Toverstaf uit zelfgedroogd wilgenhout

toverstaf elzenhout
Toverstaf uit zelfgedroogd elzenhout

En wat nog meer?

Ik snij ook lepels. Alleen maar uit vers hout. Dat snijdt zoveel makkelijker met de verschillende messen. Dit hout laat ik niet drogen, en ik werk in één keer de lepel helemaal af.

Perenlepel uit eikenhout
Perenlepel uit eikenhout.

Daarom dus nat en vers hout!

Er zijn dus genoeg redenen voor mij om met vers hout te werken.

  • Vers hout snijdt gemakkelijker
  • Vers hout is goedkoper
  • Vers hout is flexibel
  • Vers hout vervormt
  • Vers hout is overal (en vooral in de buurt)

Wil je weten wat ik op het moment allemaal te koop heb in mijn webshop? Klik op de groene knop. Heb je vragen naar aanleiding van deze blog, mail me: info@peterpeer.nl

Bekijk de winkel

 

Over Mij

Ik ben Peter en ik ben houtbewerker. Ik maak gebruiksvoorwerpen en siervoorwerpen van hout op ambachtelijke wijze. De houten schalen en borden zijn met gutsen gedraaid op een houtdraaibank, volledig met de hand.

Elke stap in het creëren doe ik zelf, van het selecteren van het hout en het grove zaagwerk, tot de fijne afwerking en de fotografie om ze vervolgens via deze website te verkopen.

Ik vind het erg leuk om mooie objecten te maken van hout. Dat hout komt het liefst direct uit mijn eigen omgeving.

Ik wil met mijn gereedschap iets moois creëren waar iemand jaren lang plezier van heeft.

Elk stuk hout is uniek. De nerf, de groeiwijze, de houtsoort….  Ik vind hout een heerlijk materiaal: het voelt fijn, het ruikt lekker en ziet er prachtig uit als er iets moois van gemaakt is.

Mooie dingen maken van hout: ik wil niets anders liever doen!

Ik wil hout dat zijn functie als deel van een boom heeft verloren, weer een nieuw leven geven als sierobject of gebruiksvoorwerp.

Hoe ik ben begonnen

Heggenvlechten

Het begon allemaal met een bezoek aan het NK maasheggenvlechten in 2010. Daar zag ik vaklieden en enthousiastelingen met veelal antiek gereedschap meidoornhagen vlechten, zodat deze hergroei krijgen en weer veekerend worden. Al snel besloot ik ook te gaan heggenvlechten.

gevlochten heg bij opkomende zon
gevlochten heg bij opkomende zon

Tijdens dat heggenvlechten wordt er veel gesnoeid. Dus een paar dikkere stukken hout (arm-dik) nam ik mee naar huis, gered van de versnipperaar. Ik was ook al begonnen met het verzamelen van allerlei oud gereedschap. Oude booromslagen, beitels, hiepjes en bijlen. Die laatsten waren bot, dus ik leerde ze slijpen. Eerst met de hand (vijl en wetsteen) en later met een 30×1 inch bandschuurmachine die ik zelf heb omgebouwd tot bijlen-slijper. Met schuurbandjes van korrel 40 tot en met 2000 was geen enkele bijl lang bot meer. Kale plekken op mijn armen waren  het bewijs dat de bijlen scherp werden. Intussen begon ik het gereedschap ook voor andere dingen te gebruiken.

Zwaluwstaart-kistje

Ik wilde graag een zwaluwstaart-kistje maken. Op youtube vond ik het kanaal van Paul Sellers. Echt een aanrader als je met hout wil (gaan) werken. Hij legt goed uit hoe je een zwaluwstaartverbinding maakt, en het is ook nog eens mooi gefilmd. Ik had al eens geprobeerd een kistje te maken van wat reststukjes vurenhout, maar dat was toch niet zo fijn werken. Het hout scheurt snel. Bij de Arnhemse Fijnhouthandel kocht ik wat plankjes hout. Een daarvan was een mooi plankje purperhart. Zeer compact hout, met een mooie donkerrode/paarse glans. Het was al aardig recht en vlak, dus mijn nog niet zo goed ontwikkelde schaaf-handigheid hoefde ik niet uit te proberen. Met een oude beitel en een oude handzaag heb ik de zwaluwstaartjes gemaakt.

Zwaluwstaartkistje purperhart
Zwaluwstaartkistje gemaakt van purperhart

Er is progressie te zien van de eerste set tot de laatste set; die is toch het strakste. Er moest nog een bodempje in de kist, dus die heb ik gemaakt van aan elkaar verlijmde reepjes hout van 44mmx4mm. Twee op elkaar levert een dikte van 8 mm, precies de breedte van mijn kleinste beitel, die uit een set houtsnijbeiteltjes komt die nog van mijn opa is geweest. Aan één zijde met kleine, vierkante pen-en-gat verbindingen. Aan de andere zijde twee langere pennen. Het kistje is nu in gebruik voor de tandenborstels. Het kistje is behandeld met lijnzaadolie.

Lepels

Op het youtube kanaal van Paul Sellers staat een filmpje waarin hij vertelt hoe je door een lepel te maken heel goed kan leren begrijpen wat de nerf van het hout is. Hoe het hout reageert op je scherpe gereedschap als je ertegenin gaat, en hoe je gebruik kan maken van de nerf om secuur stukken hout af te splijten van je werkstuk. De eerste, nog ietwat onhandig gevormde lepels heb ik toen gemaakt. Met een bij de kringloop gekocht keukenmesje als uitholmes. Die moest ik eerst opnieuw aan beide kanten slijpen en vervolgens in de bankschroef krom maken. De eerste lepels waren van berkenhout gemaakt. Vervolgens hield ik mijn ogen open voor leuke stukjes hout langs de weg. Een paar eiken takken, een stukje hazel, en ook onbekende stukken hout. Elke houtsoort laat zich anders bewerken, ruikt anders, voelt anders. Daar ligt een deel van mijn passie voor hout. Het is elke keer weer anders. Met of zonder knoesten, recht of krom.

Kettingzaag

Via de heggenvlecht-groep ben ik in de mogelijkheid gesteld om een kettingzaag-cursus te doen. Dat was erg gaaf. En het biedt ook veel mogelijkheden.

Mijn kettingzaag
Mijn kettingzaag

Het is een echte power-tool, met gevaar, maar ook met nauwkeurigheid als je weet wat je doet. Mijn eerste project met de kettingzaag was een speelhuisje voor de kinderen. Het houten frame leende zich er goed voor om met de kettingzaag op maat gemaakt te worden.

speelhuisje van hout
Dit speelhuisje maakte ik voor mijn kinderen

Het heeft aan twee zijden raampjes, een deur in twee delen en een dakkapel die ook werkelijk licht geeft in het huisje. Van binnen zijn zo veel mogelijk oppervlakten van onbehandeld vurenhout, van buiten geheel geïmpregneerd. En waterdicht!

Houtdraaibank

Het meeste van mijn kennis van houtbewerken heb ik van websites en youtube gehaald. Er zijn een aantal erg goede kanalen op youtube, waar je echt veel van kan leren. Ik kwam zo ook veel filmpjes tegen over houtdraaien. Toen ik dat zag was ik meteen verkocht! Dus op marktplaats een houtdraaibank gevonden, inclusief 3 Kirschen beitels.

Dus ik kon meteen aan de slag. Mijn allereerste objecten die ik draaide waren van reststukjes vurenhout. Een kandelaartje, een staaf met bolletjes en holletjes. Het was een leuk proces: een stuk hout inklemmen, het laten draaien en er een beitel tegenaan houden. En zien wat er van kwam. Soms een knal en een rondvliegend stuk hout als de beitel hapte, soms ineens hele mooie slierten en krullen als de beitel perfect sneed. Een steile leercurve heet dat!

De eerste schaal

Een leuk aspect van houtbewerken is dat als ergens een boom omwaait, je wordt gebeld of je ook een stukje wilt. Ik wilde erg graag een schaal draaien. Een half stammetje eikenhout was op de draaibank geklemd, en het draaien begon. Wat een geweld is dat! Het stuk hout was niet erg in balans: de draaibank stuiterde door de schuur! Opnieuw inklemmen tussen de meenemer en de tegencenter, iets rechter nu, en het ging al wat beter. Maar nog steeds erg harde klappen. Nu was het probleem dat mijn beitel niet erg geschikt was voor het zware werk. Ik had nog geen slijpmachine, dus de beitel sleep ik nog op de bandschuurmachine. De beitel was een 12 mm open halfronde guts, niet erg geschikt voor het grof draaien van een schaal. Maar goed: iets beters was er op dat moment niet, dus gewoon doorgaan en geduld hebben. De buitenkant van het schaaltje was op een keer klaar. Ietwat grof, maar het was oké. De onderkant heb ik zo vlak mogelijk afgesneden met een beitel en vervolgens het ik de schaal op een plak hout gelijmd. Die plak hout kon dan weer op de grote meeneemplaat geschroefd worden. Die lijmverbinding (met houtlijm op nat hout) heeft gehouden, en ik heb de schaal uitgehold. Nog een klein beetje schuren en de schaal was af. Na het drogen nog iets gladder geschuurd en met lijnzaadolie behandeld (meerdere keren insmeren, intrekken en uitwrijven, een paar dagen lang).

Upgrade

Al snel kwam ik wat tekortkomingen tegen van mijn draaibank. Ik kwam een goede beitel om de schalen te draaien tekort, en ook zou het heel handig zijn om hout in te kunnen klemmen met een klauwplaat (chuck). Maar de financiële middelen waren op dat moment niet beschikbaar.

eikenhout op draaibank
opspannen op de “oude” manier

Dus heb ik een andere manier bedacht om hout te kunnen vastmaken op mijn grote meeneemplaat die bij de draaibank hoort. Op de foto hierboven kan je hem zien: het is een rode, stalen meeneemplaat van 20 cm doorsnede, met een stuk of 12 schroefgaten langs de buitenrand. In het midden zit een centreerpen en twee meenemers. Gelukkig lieten die meenemers en de centreerpen zich verwijderen door middel van een slagschroevendraaier. Altijd spannend bij een oude machine, of het niet té vast is geroest. Een schijf van 20 cm werd gedraaid van 2 cm dik multiplex, en gaten voorgeboord rondom. In het midden kon nu een houtdraadbout geschroefd worden als screw-chuck. Het nadeel van bijna uitsluitend Engelstalige filmpjes kijken is dat ik van de meeste dingen alleen de Engelse naam weet. Alleen een screw-chuck mogelijkheid was niet stevig genoeg voor een grotere schaal, dus in een kring van 5 cm werden nog drie extra gaten geboord. Nu kon ik eindelijk een schaal draaien. Wel een beetje omslachtig: elke keer weer al die schroeven los draaien. Maar waar een wil is, is een weg! En mijn wil was sterk!

En toen werd het donker

Het houtdraaien doe ik voornamelijk in de avonduren. Ik was al aardig op dreef met draaien, en ik was vaak in de schuur te vinden. Toen deed zich een probleem voor: het werd ineens donker. Alle lichten uit, door het hele huis. Een snelle inspectie: de aardlek lag eruit. Alle stekkers er weer voorzichtig in: nee, niets aan de hand. Een paar dagen later gebeurde het weer, en toen had ik de mazzel net een grote blauwe vonk te zien in mijn draaibank. De bedrading van de draaibank was kapot. Inmiddels was ik op bezoek geweest bij een collega-houtdraaier, die mij zijn “afstandsbediening” liet zien: Een schakelaar op een kastje met een magneet aan de onderkant, die met een langer snoer is verbonden aan de draaibank. Op deze manier kan je de draaibank aan- en uitzetten aan de rechterkant, aan de goede kant ten opzichte van het ronddraaiende hout.

Ik had al een keer meegemaakt dat een schaal uit elkaar klapte tijdens het draaien. Het was nogal link om de draaibank uit te zetten terwijl een groot stuk hout in onbalans rondslingerde. Dus alle bedrading vervangen, alles zou klaar moeten zijn. Je voelt hem al komen: inderdaad, de draaibank bleef uit, en het licht ging weer op zwart. Doormeten van de motor gaf kortsluiting op alle polen! Daar zat dus het echte probleem. Een nieuwe motor was na enig googlen en veel bellen (veel bedrijven verkopen niet aan particulieren) toch gevonden bij Van Steen in Wijchen

Klauwplaat

Eindelijk kwam er een aanbieding langs voor een klauwplaat. Meteen besteld. Alleen e schoefdraad van mijn draaibank bleek een exotische 3/4″ met 10 tanden per inch. Goede tip om op te letten als je een tweedehands draaibank koopt, dat er een “standaard” maat schroefdraad op zit. M33 is heel gangbaar, of 1″ x 8 tanden per inch.

Nieuwe draaibank!

De oude draaibank had een motor van 550 watt, en een maximale diameter van 40 cm.  En een keuze uit 3 toerentallen (gemiddeld (800 tpm), snel (1300 tpm) en retesnel (2500 tpm). Dat werkt best. Zeker voor spindel werk en kleine schalen (20 cm)… Totdat je probeert een schaal te draaien uit een stuk hout dat niet helemaal in evenwicht is. Dan is 800 toeren ineens erg snel, en stuitert de draaibank door de schuur. Gelukkig heb ik een attente vrouw die komt kijken “of het nog goed met me gaat”. Je voelt dan weer dat je een hart hebt… In je keel.

Ik dacht een goede remedie gevonden te hebben: gewoon harder drukken tegen de beitel. Dan verspaant het breder, en remt het stuk hout af. Dat gaat een poos goed. De electromotor is uitgerust met een ventilator om de spoelen te koelen. Maar als de draaibank minder toeren maakt, draait de ventilator ook minder snel, terwijl er meer warmte wordt gegenereerd. Dat is het ideale recept voor een melt-down. De motor werd heet. Erg heet. Dan smelt de isolatie van de spoelen. En dan heb je weer kortsluiting. Weer op alle polen, net als bij de oude electromotor.

Dus weer op bezoek bij de electromotorenboer. Dit keer is het niet zo makkelijk. De motor die ik wil is er niet meer, en een nieuwe kost meer dan 250 euro. Wat!?! De oude kostte me 90 euro. Dan maar eens kijken op marktplaats. Dezelfde draaibank die ik had is nu ineens een stuk duurder. ..

Dus ik ben voor kwaliteit gegaan. Het is de Baptist’s Nova 1624-44 draaibank  geworden! Wat een mooi apparaat! Een deftige klauwplaat (Oneway stronghold) erbij en het is klaar.

DSC_0661 (2)
Mijn nieuwe draaibank. Het kastje met o.a. schuurpapier heeft nu een ander plekje.

Meteen na het in elkaar zetten van de draaibank heb ik een schaaltje gedraaid uit essenhout. En het voelde zo solide allemaal, dat ik het schaaltje erg dun heb gemaakt. Het licht schijnt erdoor!

DSC_0666

Al met al een heerlijke draaibank. Veel power, het driedubbele vergeleken met mijn eerste draaibank. Alles gaat soepel en is ergonomisch. Ik ga nog veel mooie dingen maken met deze draaibank!

Veel hout!

Ondertussen ben ik ook wat mondiger geworden. Ik heb er een sport van gemaakt om als ik ergens een kettingzaag hoor, of ergens een boom zie liggen, te vragen of ik er wat van mee kan nemen. Ik vind het leuk om een zo groot mogelijke variëteit aan houtsoorten “op voorraad” te hebben. Ik ben daarom bezig een netwerk op te bouwen met betrouwbare leveranciers van vers hout, het liefst zo veel mogelijk uit de buurt.