Je bent een maker

Ik ben benieuwd of je je hierin herkent: Je hebt een leuke baan. Gezellig met je collega’s. Je hebt ervoor gestudeerd en toen je begon vond je het echt te gek.

Maar nu, na wat jaren werk, vraag je je af waarvoor je het allemaal doet. Je zit het meest van je werkdag achter een computer en je maakt iets virtueels. Het is niet tastbaar. Of je doet iets waar je nu steeds minder het nut van in ziet.

En als je eenmaal thuis bent, zit je vaak lang achter de tv of ben je weer met je computer bezig.

Herkenbaar?

Ik krijg steeds vaker mensen in mijn werkplaats die een verhaal vertellen zoals ik hierboven schreef. Het is ook mijn verhaal. En dat is niet toevallig.

Ik ben begonnen met houtbewerken een ruime 5 jaar geleden. Het begon als hobby. Maar het had me zo goed te pakken, dat ik nergens anders meer aan kon denken. Ik maakte lepels, met mesjes en een bijl. Simpel. Rustgevend. Ik maakte met veel plezier lepel na lepel.

Wij zijn al sinds de oertijd houtbewerkers.

Het was een kwestie van leven of dood in die tijd. We werden er handig in. Hout was fucking belangrijk. We leerden de sterkte ervan te gebruiken als we het hout gebruikten, en zijn zwakte te gebruiken als we het bewerkten. We maakten ons eigen gereedschap, ons eigen schuilplek (later huis), ons wapentuig (om mee te jagen, ja ja..) en er zijn ook voorbeelden bekend van sierlijk bewerkt hout. Ritueel.

En dat is precies wat houtbewerken betekent voor mij.

Iets maken.

Iets wat eerst nog niet bestond.

Ik heb invloed op de vorm.

Ik voel het hout reageren op mijn gereedschap.

ZO GAAF!

Het is heerlijk om na een dag virtuele dingen maken, iets echts te maken. Iets tastbaars. In je eigen tijd. Op je eigen tempo. Naar je eigen smaak.

Maken is het antwoord.

We waren het al in de oertijd. En tot vrij kort geleden maakten we dingen voor ons bestaan. Nu in deze tijd van technologie (ik voel de polygoon-journaal stem opkomen…) zitten we dagen achter een scherm. Op zich niet fout, maar de balans is een beetje zoek.

Maak iets. En het maakt niet uit wat. Een tekening. Muziek. Een houtsnijwerk. Maak een taart (als je het met me deelt) of maak je tuin mooi. Dat geeft zo veel voldoening!

Ok. Ik wil wat maken. Ik vind hout heel mooi. Het is een natuurproduct. Het ziet er mooi uit, het voelt lekker.

Houtbewerken is gaaf!

Ik was meteen verkocht. Zo gaaf. En toen ik eenmaal een gammel draaibankje in mijn schuurtje had gezet, begon de lol.

Want houtdraaien is een heel bijzondere manier van houtbewerken. Meestal beweeg je het gereedschap over het hout dat stil ligt. Bij houtdraaien draait het hout, en hou je je gereedschap relatief stil.

Houtdraaien kost geen kracht. Als je het goed doet, en je scherp gereedschap hebt, kost houtdraaien niet meer kracht dan bijvoorbeeld kaas schaven of brood snijden met een scherp mes. De draaibank zorgt voor de kracht. En jouw vaardigheid zorgt voor de vorm. Zo simpel als wat.

En er is nog een bonus:

Houtdraaien vergt een beetje aandacht. Je moet wel opletten. Anders gaat het niet zoals je wil. En dat is precies zo leuk aan houtdraaien. Je gaat er helemaal in op. Je bent één met je werk. Je hebt geen tijd om te gaan zitten piekeren.

Je bent heerlijk ontspannen bezig, en je hebt er later ook nog wat aan.

Want met houtdraaien kan je een heel servies maken. Borden, schalen en eetkommen. Sfeervolle kandelaars. Leuke tolletjes om mee te spelen. Je kan kunst maken. Toverstaffen. Cadeautjes voor vrienden of familie. De mogelijkheden zijn echt giga.

Maar hoe moet je nou beginnen met houtdraaien?

Omdat het verhaal wat ik bovenaan deze blog schreef gewoon mijn verhaal is, weet ik hoe belangrijk het is om te gaan maken.

Ik kan je het houtdraaien leren tijdens een leuke cursus van 1 dag. Daarmee krijg je alle informatie die je nodig hebt om zelf aan de slag te gaan.

Dus: heb je zin om houtdraaien een keer te proberen? Kijk dan eens op mijn pagina over workshops voor meer informatie.

Workshops